شب شده و چشمهایم در عالم رویا غرق است،شب شده و مثل همیشه من مانده ام و رویای عشق تو... نمیدانم چرا همیشه یک واژه در ذهنم طنین نام زیبایش را تکرار می کند... نام زیبای عشق! عشقی ناب،بدون تزویر و همیشگی همان که شاید خیلی دلها آن را تجربه کرده اند و طعم شیرینش را چشیده اند. اما آیا واقعا می توانیم عشق را به معنای واقعی به تصویر بکشیم؟ بی شک تا آن را با ذره ذره وجود حس نکنیم توانایی ترسیمش را هم نداریم!!! ذهنم در خاطره ای دور در ایامی خاطره انگیز غرق می شود... به یاد داری آن روز رویایی را؟ همان روز زیبایی که در دلم خطی به یادگار نوشتی و نام زیبای عشق را حک کردی؟ اگر خوب در این روزهایی که گذشت بنگری خواهی دید از چه می گویم. از آن لحظه تا به امروز همیشه رویاهایم را همچون قصه می نویسم از تو، واز خاطراتت …