دلم برای تمام خودم شدیدا سوخت و دست حسرت و دندان من به هم میدوخت تمام وقت ز رفتارهای بی احساس تمام ذهن من افکار بی بها آموخت دلم برای تمام خودم گرفتش درد و گفت راه غلط رفته را خودت برگرد تمام وقت برای خوش آمد دگران کنار درد، دل بی توقعم سر کرد دلم برای تمام خودم گرفت! گرفت! چه لوس گشت ز بی عشقیش، خرفت ! خرفت! تمام لحظه ی با توست درد هر شب دل تمام لحظه که بوس از لبت گرفت !چه سفت! دلت تمام دلم را دمی خدایی کرد دل زمینی مبهوت را فضایی کرد جزای خواب شب و بی وفایی سحری جدایی از دل ما کرد عجب جزایی کرد
پاسخ : بوسه ی درد ببخشید نظرم رو میگم اولا من اصلا از ادبیات خوشم نمیاد ولی خب دیدم شعرت این طوری باشه قشنگ تره شایدم اگه به صورت دکلمه دلم برای خودم شدیدا سوخت حسرت لب و دندانم را بهم دوخت تمام وقت ز رفتار شما ذهنه من افکار بی بها اموخت دلم شده پر درد گوید که راه غلط رفته را خود باز ای برای خوش امد شما کنار درد و غم و غصه ارم نشست دل بی توقع من دلم برای تمام خودم گرفت چه لوس گشت ز بی عشقیش، خرفت ! خرفت! تمام لحظه ی با توست درد هر شب دل تمام لحظه که بوس از لبت گرفت !چه سفت! دلت تمام دلم را دمی خدایی کرد دل زمینی مبهوت را فضایی کرد جزای خواب شب و بی وفایی سحری جدایی از دل ما کرد عجب جزایی کرد
پاسخ : بوسه ی درد :gol2::gol2:خیلی خیلی از نظر عالیت ممنونم دوست خوبم . راستش به نظرم دقیقا استادانه به ایراد کارم اشاره کردی! زبان نوشته من کمی مکلف و قدیمیه و شما دوست داری شعر کمی ساده تر و امروزی تر بشه. حق هم با شماست! ممنون که من رو به ایرادم آشنا کردی !:gol2:
پاسخ : بوسه ی درد ببخشید دیگه اره من ذهنم کلمه های سنگین رو نمی تونه هضم کنه واسه همین ساده بگو بدونم چی نوشتی دمت گرم این قدر جنبه انتقاد رو داری (میدونم الان به خونم تشنه ای هههه) درضمن من از ادبیات خوشم نمیاد از شعر که خوشم میاد
