هجران

مرا یارای ان نبود که از هجران سخن گویم ویا همچون نی شاکی ز داغ سینه ام گویم
و اما وصل را هم در عمل گویا نخواهم بود ولی امروز می خواهم که از فردا سخن گویم
از ا ن فردا که شاید دید نتوانم ولی خواهم که ان را از ورای دیده ام گویم
ازان فردا که دستانی بهم پیوسته اند از عشق ولی در چشم نا محرم تو بینی دره ای گویم
از ان روزی که دیگر ما نمی ترسیم از فردا از ان فردا که ما را می رساند تا ابد گویم
ترا گرچه نبینم هیچ واضح از درون اما بسان شعله ای رقصان فراز اتشی گویم
به تو امیدوارم تا ابد ای سروناز دشت پاکیها به دنیا اینچنین من تا ابد درباره ات گویم