خاطرت هست که یک شاخه گل یاس سپید اخرین جمله بی واژه فریاد تو بود؟ باورت هست زطوفان نگاهت شب و روز اسمان دل غمدیده من ابری بود؟ شاخه خشکید ولی یاد تو با نم نم اشک در کویر دل تفتیده روان خواهد بود
