دلی دارم تهی از کینه امشب زند آرام و خوش در سینه امشب دلی کز عشق او سرمست گشته به شوق وصل او خلوت نشسته شمارد لحظه ها را با تب و تاب به امید نوای من لدی الباب که گوید این منم بر در فتاده پر از خون غم گرفته پاره پاره هوای غیر تو در خود نشاندم ولیکن جز تو کس شادی ندادم من امشب خاطری آسوده دارم چرا چون خالقی بخشنده دارم به جای هر چه غیر اوست امشب گذارم سر به پای دوست امشب بگویم یار اول یار آخر من درمانده بی یار و یاور غلط رفتم به هر جا غیر کویت نمیخواهم به جز دیدار رویت من اینجا مینشینم شاد و آرام چرا چون یار من یار دلارام پسندد حال من حال دلی را شکسته غم گرفته مخلصی را که در کوبد به درگاهش به زاری بیارد نزد او امید واری بخواهد کز سر لطف و عطوفت ببخشاید بپوشد با کرامت
