روزی کسی گنجشک رنگ کرده ای را بجای قناری به من فروخت طی شد زمان ولی حاصل نشد مرا بجز آواز گنجشککی ضعیف سودی نداشت برگشتنم به سراغ فروشنده چون خندید و گفت رسم است در این زمانه حیله و فساد فهم و شعور نداشتی که بفهمی به سادگی قدر قناری آوازه خوان بسیار بالاتر است از پول سیاهی که تو پرداخت کرده ای من حیله ساختم اما بی آز تو افسون من رنگ سراب داشت غمگین شدم اما تکرار حرف مرد قطره قطره در ته سرداب ذهن من صوت سکوت را شکسته بود " رسم است در این زمانه حیله و فساد" " بی آز تو افسون من رنگ سراب داشت" تلخ و زننده گفت ولی راست گفته بود تلخ است حرف راست راست گفته بود بی خواهش من کج پا نمیگرفت فهم و شعور ما حیله مکار را باطل نمیکند؟ باطل اگر شود حیله و نیرنگ او اندیشه های کجش را مداوا نمیکند؟ گر حال بد حیله گر دوا شد که هیچ گر هم نشد اندیشه درست شر شریر حیله گر از سر ما کم نمیکند؟