الهی بنده ای خوار و حقیرم بود کآیا تو باشی دستگیرم زدست آشنا بیگانه فریاد که از هر دو به یک اندازه سیرم کسی جز تو ندارم یار غم خوار رهی سویت نمیپویم اسیرم اسیر خواهش نفس و تن زار اسیر ی کز هوای نفس پیرم دلم گاهی به سوی توست اما به کثرت گم شود راه و مسیرم شب و روزم به باطل میشود طی نمیدانم چرا عبرت نگیرم که آیم سوی درگاهت به زاری به ناله یا به گریه یا نفیرم به نجوا گویم ای رب مدد کار به درگاهت یکی عبد فقیرم بیا و بر گناه بنده خط کش ز خشم تو به مهرت مستجیرم کمک کن تا صراط مستقیمت بجویم یا بپویم تا بمیرم که در دنیا و مادونش نیارم کسی را جز تو بر یاری بگیرم غفوری و ودودی و ستار گنه کار و سرکش و عبد شریرم نگه بر عیب خود دارم ولیکن به امید خطا پوشی تو یار مجیرم به آل احمد و نام محمد چو شد محشر به قهر خود نگیرم
