با برداشتی آزاد از جملاتی منصوب به نلسون ماندلا بگذار عشق تو را خاصیت شود تا نام تو وارد نام انسانیت شود شک را رها کن و باور مکن که شک روزی بود که چشمه نورانیت شود از ترس ها بگذر و از غصه ها مگو تا در سرور همه زندگانیت شود آنچه گذشته را تو قبول کن ولی اندوه آن مخور که مایه آزادیت شود کن اعتماد تو به امروز و سخت کوش فردا تلاش تو سبب شادیت شود ایمان نگاهدار و دل را بدو سپار تا روز دیگری همه دل وحدانیت شود عاشق شو و کوچک که عاقبت این کوچکی سبب سرافرازیت شود نبود مهم که دریا یا که برکه ای یک آسمان غرق زلال آبیت شود تنها بیا و حذر کن بهانه را بگذار تا غم او مونس تنهائیت شود