یک شبى مجنون نمازش را شکستبی وضو در کوچه ى لیلا نشست عشق، آن شب مست مستش کرده بودفارغ از جام الستش کرده بود! گفت یا رب! از چه خوارم کرده اى؟بر صلیب عشق، دارم کرده اى؟ خسته ام زین عشق، دلخونم نکنمن که مجنونم، تو مجنونم نکن مردِ این بازیچه دیگر نیستماین تو و لیلاى تو... من نیستم! گفت اى دیوانه، لیلایت منمدر رگت پنهان و پیدایت منم سالها با جور لیلا ساختىمن کنارت بودم و نشناختی عشق لیلا در دلت انداختمصد قمار عشق یک جا باختم کردمت آواره صحرا نشدگفتم عاقل می شوی اما نشد سوختم در حسرت یک یا ربتغیر لیلا بر نیامد از لبت روز و شب او را صدا کردی ولیدیدم امشب با منی گفتم بلی مطمئن بودم به من سر می زنیدر حریم خانه ام در می زنی حال این لیلا که خوارت کرده بوددرس عشقش بی قرارت کرده بود مرد راهش باش تا شاهت کنمصد چو لیلا کشته در راهت کنم
