[FONT="]وقتی برای اولین بار ، نگاه بی قرارت را در نی نی چشمان نگاهی مشتاق گره میخورد ، همه چیز را از دست خواهی داد و آن ، زمانی است که به حقیقت عشق پی می بری و تو نمیدانی محبت کردن با مورد محبت قرار گرفتن، چقدر فاصله دارد . [/FONT] [FONT="]تو عشق دست نیافتنی ات را باتمام چیزهایی که برایت مقدسند ارزانی نگاهی ، تنها نگاهی ناپایدار می کنی و درآن لحظه ، با هر تپش قلبت صد بار خواهی مرد و تو هیچ کس را نخواهی داشت که برای معصومیت عشق فنا شده ات ذره ای اشک ، هر چند تلخ از دیده بریزد. [/FONT] [FONT="]با هر نگاه لرزنده ی او عشق را برای خود هجی می کنی غافل از این که قلب او به تاراج عشق دیگری رفته اسن و برایت دشوار است باور حقیقت عشق خزان .[/FONT] [FONT="]وقتی برای نخستین بار به زندگی ، به عشق خندیدی نگاه پر حسرتت چند قدم آن سوتر خنده ی تلخ و و حشیانه ی مرگ را ندید.[/FONT] [FONT="]تنها چزی که از عشقی یک طرفه نصیبت می شود ، مخزن اشک های بی امانت است که نشات گرفته از قلبی د رخون اکنده است . [/FONT] [FONT="]آن قدر اشک ریختی که وجودت در امواج سیل دیده گانت گم میشوند و نمی بیند آن نگاه ناپایدار ویرانهی حضورت را .[/FONT] [FONT="]خنده رد گذرگاه گلویت راه به جایی نخواهد برد و تو تنها و شیدا می گیریی به سرنوشت مبهم عشق خویش ![/FONT] [FONT="]تنهاترین شیدا آن زمان است که از خویش می پرسی چه کسی روی خوشبختی را نظاره کرده که تو چون آن نیستی ؟[/FONT] [FONT="]وقتی دیده گان بی قرار و اشکبارت را به سیمای دلنشین او می دوزی با سکوتی سنگین تر از فریاد ، می خواهی بانگ برآوری « به او بگویید دوستش دارم » . تو زاده ی دردی و فریادت آهنگ رنج فرداها را در خود نهان دارد و نمی دانی عشقهای کاغذی ماندگار نخواهند بود [/FONT]
