عشق جوان

[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]
اي عشق گران من ، افتاده به جان تا كي؟

دل گشته چو ويرانه ، اين گنج نهان تا كي ؟

از دوري روي تو ، گشتم چو نواي ني

شكوه كنم از دوري ، نالم ز جهان تا كي ؟

لبريز جنون كردي ، اين قلب پر از خون را

تا كي دل ما نالان ، از جور زمان تاكي ؟

گويم كه دلم تنگ است ، گويي دل تو سنگ است

اي عشق جوان من ، اين زخم زبان تا كي ؟

خواهي كه كني رسوا ، حال دل زارم را ؟

آن چشم سياهم را ، اين اشك روان تا كي ؟

پژمردم و پوسيدم ، از بار غم هجران

بر دوش كشم تنها ، اين بار گران تا كي

آن سرو روان جانا ، خم كرد قد و خامت

آخر تو ز در بازآ ، اين قد چو كمان تا كي؟

رسمست كه مه رويان ، نازند گه و بي گه

"دلگير" مدد فرما ، اين ناز كشان تا كي ؟

[/FONT]