موج دریا سر به ساحل می زند با قیل و قال معنویـــــت همچو خوابی بی زوال روح ما پــــر می دهد سمت ِ خیال کهکشانها گرم ِ آغوش ِ خــــداست آسمـــــان حیرت کند از این وصال ای شگفتـــا ! موج ِ دریـــا را ببین سر به ساحــل می زند با قیل و قال بادو بوران ، یکنفس رقص و سما می کنند از شورو مستی ، بی مجال این درختان رو به خورشیدش نگاه مات و حیران گشته اند از این جمال کـــــــوه ِ رعنـــا را نِگَر زان ارتفاع با خدا صحبت کنان ، کَر گشت و لال ابر ِ رحمـــت تا نگــــــاهش می کند اشک ِ شادی سردهد ، اشکی زلال از محبـــــــــــت های بی حدّش چُنان سرخ ِ سرخ از شرم گردد سیب ِ کال می کشد بر بوم ِ شب طرحی زِ نور نقش ِ یک مهتا ب و دورش خال خال جمله موجـــــــودات ِ عالـــم سر دهند یک صدا ، کی عشق ِ ما گیرد کمال ؟ قلب ِ " دلگــــیرَ"ت نمی گیرد قرار گوئیا دارد به سر فکری محــــــــال
