دیشب از روی طمع جام مرا دزدیده اند کودکانه ، آب در هاونگ خود کوبیده اند خم سرای ما پر از خم های لبریز از خداست جام خالی را برای مستی اش نوشیده اند جام می ، ایمان و عقل و پاکی و روشن دلی ست عارفان ، نادیدنی ، با چشم بسته دیده اند پیر دانا ، مست از عشق الهی می شود می خوران ، نالیده و پا بر زمین مالیده اند جاهلان اندر خم یک کوچه مستی میکنند عاقلان ، بذر خرد بر عالمی پاشیده اند جمله ای آمد که رندی کم بکن "دلگیر ِ" ما رو که درویشان برایت نسخه ها پیچیده اند
