بهار عمر من ای بوستان خوبی ها نشاط زندگی ام ای همیشه بی همتا چه عاشقانه خودت را فدای ما کردی ؟ تو کوه ِ عاطفه ای ، استوار و پا بر جا چگونه از تو بگویم که لایقت باشد ؟ درون چشم قشنگت بهشت ِ روئیاها نشسته ام به کنارت ، دقیقه ها رامند و حس ِ سبز حضورت شبیه دست خدا شکفته ام که تو را عاشقی کنم مادر ! یگانه عشق زمینی که می شود پیدا بمان که چشمه ی نوری ، فدای چشمانت بدون نور وجودت نمی شود فردا