درد فقر دیگر دراینجاجاری است غم دراینجاجانشین شادی است جز غم ودردوفسون ونوحه ها گو کدام شادی !دراین وادی است؟ انچه اینجا می کند جان راهلاک می کندخونین دلان راچاک` چاک نیست دیگرفقراین بی خانمان درد جانکاهیست خفته درکراک چهره هاچون شاخه هائی لخت وعور گشته ازاشکال انسانی چه دور عاقبت تنها وبی کس وغریب می شوند راهی به سوی خاک گور نیست اینجا صحبت ازدردودوا گشته جاری این مرض بس بی صدا اینهمه سرو جوان گشته روان می روند هر روزدردام فنا اه مردم بهرحق یاری کنید هی نشینید گریه وزاری کنید غنچه هادرباغها پژمرده اند ننگرید اینگونه وکاری کنید باغمان درورطه نابودی است اسمانش دودناک ودودی است گرهمه دلها بسوزد بهر باغ باغ بی شک روسوی بهبودی است اه بیائید درد رامحکوم کنیم فکر به حال هر گل معصوم کنیم افتی اید اگر روسوی باغ فکربه حال افت مسموم کنیم باغبان باید که دلسوزی کند فکر به حال افت موزی کند او به عشق باغ خود پروانه وار شمع گردد ،یاکه خودسوزی کند
