ديگر اين نيست خانه نیست این کاشانه باید این رانامید منزلي ويرانه ظلمت اباد است این ساکت است ودلگیر من جوانیها را کرده ام اینجا پیر باربست از اینجا سالها پیش مهتاب هیچ نتابید اینجا لحظه ای چند خورشید ناله جغدی شوم اندراین ویرانه می کند قلبم را پرزخون ومغموم خسته ام دیگرمن زین هوای مسموم زین محیط دلگیر زین سرای تاریک اه دراین ویرانه جز من دیوانه کی گزیند خانه؟ چشم درها بی تاب انتظارم غمناک چشمهایم بی خواب ای خراب ویران ای خرابیهایت پشته پشته خروار لحظه ای جسمم را لحظه ای جانم را کن فرو در اوار تاشوم من مدفون عاشقی که رسمش راه ورسم مجنون روی درب اینجا بنویسید این را کاندراین ویرانه چون نبود پروانه یک نفردیوانه مرد در این اشانه از شما می خواهم که در این ویرانه یکدم ویک لحظه نگزینید خانه بنویسید اینجا روز وشب ظلمانی است بنویسیداینجا لحظه ها طوفانی است ظلمت وتاریکی اینجامهمانی است مرد، تنهائی نیز اینجا زندانی است جرم او،انسانی است شهرتش رسوائی است دلبرش هر جائیست جای گل در اینجا تاابدهم خالیست زندگی دراینجا پوچ وپوشالیست
