دام پری

ای ستمگر، که جهانی ز غمت در شرر است

با خبر باش که جان از تن من در گذر است



شیوه ات کشتن و آزار و بسی فتنه بود

عالمی از همه آشوب تو چون با خبر است



بی خبر من، که شدم بند تو با یک نظری

گرچه درمان بلا نزد تو با یک نظر است



وای از آن کس که به کوی تو پری گام نهد

چون که بر راه تو بس دام و هزاران خطر است



ای خوش آن لحظه وصلی که دگر نیست غمی

حالیا دل نگران، دیده ز اندوه تر است



دلبری مسلک خوبان جهان است ولی

دلبری راه دگر، زجر تو راهی دگر است



گر (صبا) را نبود یکدم ِ آسوده به عمر-

عاشقان را چو ز عالم غم و ماتم ثمر است​