امروز در التهاب بودم او آمد بر التهابم چیره شد نوازش دستانش آرام آرام دستانم را فرا گرفت خود را به باد سپرده بودم وبه آسمان نظاره گر بودم آسمان آبی بود حس من آبی بود اشک چشمان من آبی بود تیرگی هایم رنگ نور شد همه چیز از تبلور احساس سرشار بود ناگاه به خود آمدم نور من رنگ تباهی را فریاد می کرد نوازشش دیگر رنگی از عشق نداشت نوازشش درد بود به خدا دریافتم ٬ درد بود به آسمان نگاه کردم آسمان آبی بود احساسم رنگ سیاه شب به خود گرفت آسمان همچنان آبی بود....
