پرواز در نگاه موازی چشمانت میان چشمانت بشارتی را حس می کنم که در تآسیس وجودم هنری ایفا کرد که خدا...! خدا ! لطافت دستان تورا در سینه ی سوخته ام تصدیق کرد. حتی، گنجشکان خوشبختی ِ ما را بیان کردند و کبوتران مفهوم پرواز را در نگاه موازی چشمانت جشن گرفتند. امروز حس کردم، طعم خوش با تو بودن را و گرمی ِ نفس های آشنای تو را وآنگاه نور آسمان چهره ات به من آموخت، آموخت درسی به گرمی ِ دمای خورشید. و تواضعی در عمق سینه ام به جا نهاد. گرمی سینه ات چنان، می ماند گوئیا سرودی از تکافو عشق بر من می نویسد. و در اوج خوشبختی نوازشم می دهد. آیا ! من شایسته بوسه های تو خواهم بود؟ باورم نمی شود. شاید در خواب خرگوشی باشم و یا در عمق خیال. میان چشمانت بشارتی را حس می کنم که در تآسیس وجودم هنری ایفا کرد که خدا...! خدا ! لطافت دستان تورا در سینه ی سوخته ام تصدیق کرد.
