حرف من حرف دل و دلدار است**********فکر من دائم در این پندار است که چرا عاشقی و غم یار دیرین همند؟ **********شعله ی شمع و پر پروانه جانان همند؟ خوش دلی را چیست تقصیر و گناه؟**********که نباشد عشق را در آن پناه ! ساده گویم : عشق را آسان نبین**********از پس میدان ره تابان نبین با هزاران کس که باشی حس تنهایی کنی**********رنگ لبهای گلت در آسمان پیدا کنی عاشقی پاییز و باران و شب است**********رنگ خاکستری و آمدن جان به لب است گر نباشد بر لبت یک بوسه ی یار**********جان به بیرونت برند روزی دو صد بار تیرگی بر عاشقان شاهان شود**********گرچه نزدیک است راه پنهان شود روزی و فکر و خیال عشقت شود**********حرف دلدار و دلت شعرت شود آری این ره سخت و دشوار است بسی**********ای ره وهم و خیال و بی کسی باز بر دلدار من این را بگو *********هر چه دشوار است ره قلبم دو او
