عشق عشق پدری

هیچگاه ندیدم قطره اشکی

که بلغزد بر صورت پدرانه ات

شاید آن را ،همچون آبنبات هایی که

هیچگاه از دستان تو نگرفتم

در جیب اورکت انگلیسی ات پنهان کرده بودی

اما نه ، در آنجا هم نبود

چون هر شب آبنبات ها را

از جیب اورکتت کش می رفتم

و هیچگاه قطره اشکی را

در آن جیب های جادارنیافتم

تا دستان کوچکم را خیس کند

29 سال در کنار تو ، 29 عید

و تنها 29 بوسه پدرانه

و دیگر هیچ ...

سال ها درعجب بودم ،

مادر چه مادرانه از تو خرده نمی گیرد

تا آن سال عید که مادر به بستر بیماری رفت

وخانه تکانی عید قسمت ما شد

خواهر ترانه های عاشقانه می خواند

و غبار از قاب عکس پدر می برد

برادر نوای عید را زیر لب زمزمه می کرد

و رد پای باران را

از قاب پنجره میشست

و من دست خطی از تو یافتم

هر جا که ما در آنجا نبودیم

و هر جا که قدمگاه نگاه مادربود

برروی بالشت ،زیر تشک تخت خواب

با همان دست خط ناب ناب

تو را برای همه شب نشینی ها

دوست میدارم

تو را برای عطر بوسه هایت ،

تو را برای آرامش نیمه شبها

تو را برای همه شب دوست می دارم

و حتی پشت مهر سجاده مادر

نازنیم خدا نگهدارت

و آیا همه مهر پدر

در آبنبات هایی بود که هیچگاه

سراغی از آن نگرفت ؟
​