در کوچه خاطرات پرسه میزدم با زانوآنی خسته از راه های تکراری ، با بغضی برآمده از ذهنی مست، در امتداد کوچهء " آرام"، پرسه میزدم چشم کوچه ،حیرت زده با نگاهی سرد بر پیکر خمیده ام نعره می کشید گویی شیطان ، این حجم برآمده از خویشتن از دیوار ها و پنجره ها، بر تار و پود از هم گسسته ام ، گرد کشندهء حسرت پاشید آسمان در خرماپزان تابستان، با حالتی گرفته و ابری ، نم نم برآستان کوچهء " آرام " ، بی بهانه ، ترانه را بارید پیکرم خیس از ترانه شد یک آن، چشم هایم ،چشمه خون شد بغض ازانقباض گلو ترکید رودی از خون به دیده جاری شد آری آن روز ، بعد از آن تلاش های بسیار ، نتوانستم بگذرم از تو پس این بارهم ناگزیراز جبر، آرم و خسته ودلتنگ، با بغضی برآمده از ذهنی مست، در امتداد کوچهء " آرام"، پرسه خواهم زد
