گلي در باغ دل مي‌پرورانم گلي زيباتر از گلهاي عالم دلم بي عطر او صحراي صحراست وجودش مرهم دلهاي پر غم ز جنّت آمد آن يكتاي گلها تو شهكاري بخوان با نام مادر ز عطرش شاپرك مستانه رقصد خوشا مرغي كه آوازي دهد سر در اين صحراي مملو از حوادث مباد از مهر گل فرزند، غافل برم سر در گريبان از نگاهش چشانيدم به گل زهر هلاهل تو اي مادر نگاهت عاري از كين دلت زخمي ولي درياي آرام به طوفان غمت آگه نباشم نداري يك شبي رؤياي آرام به حسرت خاطرات كودكي را ورق مي‌زد خيالم شاعرانه به هنگام تب و درد شبانه نوازش‌ها نمودي عاشقانه چو يك پروانه گرديدي به دورم به جز آزار تو كاري ندارم مثال شمع سوزاندم تو را من تو روشنتر نمودي روزگارم ! تو اي مادر حلالم كن جوانم از آن خاري كه بر دل مي‌نشانم تو هر دم مي‌كشي رنجي فزونتر صبوري كن تو را از غم رهانم تو بر من يك فرشته در زميني تو بر من كهكشانهاي جهاني دلم بي مهر تو تنهاي تنهاست نثارم كن نگاه مهرباني... _ _
