زاريدن من جلوه تو خشم رقيب يا زخمه زتو ناله ز من عجز طبيب نيرنگ تو و خامي من عشق سرشت بوسيدن تو شور طلب فصل فريب زلفش گله مند از نگهم با من بست يك عهد كه ديگر ندهد با من دست نوميد نيم ز بازي مويش چون با من دو هزار عهد قبلي بشكست زان تابش معشوقه در آن شام كوير يا بستن موي خود بر اين دام اسير نه طاقت وصل است و نه صبر جميل باشد كه بميريم در اين بارش تير
