تمام سهم من از او نگاه بود. نگاه

شبی که دلبر طناز من جمال آراست

سپیده سر زد و سوسن شکفت و ماه شکافت

به لحن خسته و آرام شعر می خواندم

و نغمه های شوق ز هر سوی جمع برمی خواست

ولی تو آمدی و جمع را سکوت گرفت

در آن میانه یکی ماند و نعره بر می داشت

یکی که عشق برایش تمام دنیا بود

یکی که زندگی اش را به پای عشق تو باخت

یکی که مهر غمش را جبین نشان کردم

ولی دریغ که مقتول خویش را نشناخت

(یکی به خواب و من اندر خیال او بیدار)

یکی طلوع کرد و مرا در شب سیاه انداخت

تمام سهم من از او نگاه بود. نگاه

هزار آه که سهم مرا نگاه نداشت

نگاه ناز تو با او چه کرد .میدانی؟

که هرچه خواست بگوید....لکنتش نگذاشت

شبی که مرد ترک خورد و خرد گشت و بریخت

صدای ریزشش این بود :عشق حاصل ماست
​