منم مفلوک بی سامان میان گور تنهایی هنوز هم کور سویی هست هنوز امیدوارم من منم ناچیز و بی مقدار تویی دارا و بی پایان به یک بذر نگاه تو هنوز امیدوارم من مرا کابوس تنهایی قرار و خواب بگرفته بیا آرام تنهایی هنوز امیدوارم من شبانگاهان تو میآیی میان خواب و در رویا به دیدارت به بیداری هنوز امیدوارم من
