ای شهاب دنیای من ای تک شهاب ماندنی که با شتابت پا به دنیایم گذاشتی خواستار نور بخشیدن بر دیدگانم را شایسته وار طی میکنی. ستاره تمام شبهایت شدم در این مدت زمان اندکی که در یک قدمی هم و در کنار هم هوای پاک را میگذراندیم چشم بر زدن های دل نشین و با صفا را به یاد آور به یادآور آن لحظات را تا مرهمی بر روزهای تلخ مزاج که گذشت باشد میدانم این طوفان سهمگین که انگشت نمایش میتوان گفت من بودم پیکر استوارت را به لرزه درآورد میدانم ثانیه ها مشتی بر روح و روانت بودند بادی خشن که بر چهریمان تاخت و رفت این طوفان را به حساب دنیای زیبایی بگذار که نرم نرم میپوشاند زشتی هایش را و ببخشایی آهنگم را آن شیرین لحظات را به یادآور و آن گزند ثانیه ها را به همان طوفان گذرا بسپار. نهال شادی را بر احساس نابمان بگذار در کنارت میمانم و در کنارم میمانی تا ابدیت که ما را از یاد ببرد.
