زير طاق آسمان استوار و ايستاده همچو پري، سرش پايين چشم ها بسته دست ها بالا، در آن دشت فراخ فقط به انتظار يك قطره باران! چه هياهوي چه آشوب دل انگيزي برگ ها هواي رفتن دارند هواي پرواز،تا شكسته دلان تا تر شدن خود را به زمين بسپارند خدايا ببار، ببار رحمتت را، انچنان كه ميتواني ببار تا ارام شوم، سجده كنان به ستايشت سر پايين پلك ها بسته در پس ظلمت پلك رقص كنان آيند ذره هاي سپيد آن نور خداست،اميد... باران در اغوش من است من در اغوش بارانم جزء جزء زمين در اغوش باران رحمتت
