در نگاه یک کبوتر بالهای زخمیش در نگاه یک مسافر کوله بار هستیش در نگاه مادرانه زخم پای کودکش در نگاه جاودانه فکر فردای خودت در نگاه آسمان بر این زمین بر نگاه رود بر دریای نور در نگاه زندگی در یک کلام عشق را سر لوحه ی خود کرده ام چشم را، بر دیده ی خود بسته ام نور را آئینه ی خود کرده ام دستهایم را به باد پاهایم را به راه فکرهایم را به دل ذکرهایم را به روح هدیه داده ام در نگاه آن کبوتر بالهایش یک خدا است در نگاه یک مسافر کوله بارش بی نمااست در نگاه مادارنه کودکش بی سرپرست در نگاه جاودانه سیرتش بی انتها است در نگاه آسمانی بر زمین می‌توان گفت در نگاهش نیست حتا یک دریغ در نگاه رود، دریا یک سراب در نگاه زندگی، انسان خراب این خرابیهااست معنای وجود؟ این تمناهااست از یک ذره جود؟ من سئوالم را هزاران بار از گل کرده ام پاسخی جز خار من نشنیدیم دستهایم پرشد از تاول این خارها پس چگونه دستهایم را به باد هدیه داده‌ام! آری باد است، پیغام رسان من ! هدیه ام را میبرد بر بی کران زندگی تا ببینند مردمان حال من ، از پاسخ این زندگی
