حقیقت این نیست که چرا شب مهتاب است حقیقت این است که دل من بی تاب است حقیقت این نیست که چرا شب سیاه است حقیقت این است که همنشین من یک آه است حقیقت در گوشه عزلت یک شاعر از تلخی زهر کلام جان می سپارد حقیقت این است که شاعر تنهاست این اتفاق ساده ایی نیست صحبت از تنهایی شاعر است صحبت از شعری ست که در تنگنای ذهن رها از هجوم آه می شود اما باز اسیر این شب سیاه می شود صحبت از رهایی شاعر است صحبت از شعری ست که بوسه گاه لب های بی پناه می شود صحبت از شعری ست که راه می شود!!!
