قصه ی ما به سر رسید

حرف بزن نزار که من،توُ این سکوت جون بدم

نـزار دل شکــستمو،به این و اون نشــون بدم


برو ولی بخاطرم، دلت رو ساده جا بزار

برو ولی محض خدا ، میون جاده کم بیار


میــری و ردپـای تو برای مُــردنم بسه

حتی خیال تو شبا،به خواب من نمیرسه


کجا برم بدون تو،کجای جاده روشنه؟

کجای شب تو بامنی،کدوم ستاره ی منه؟


کجا برم که گم نشم توُ قصه های سرنوشت!

بدون تو جهنمه تموم جاده تا بهشت. . .


همیشه فــکر رفتنت رو خنــده هام یه خـط کشید

شروع قصه مون نوشت،قصه ی ما به سر رسید


حالا که فکر رفتنی بــرو ولی فقـط یه بار

بشو پری ِ قصه و، توُ خواب من قدم بزار


ببین که حتی خواب من،بدون تو چه ساکته

شــبا بیــداره منتظــر،نشسته چش بـراهته ​