حتا اگــه ستــارخان باشـم،بازم تن تبــریـز می لرزه از ضربه های تیشه فرهاد،قلب زمین یک ریز می لرزه از عشق گفتن ساده نیست اما،چشم و دلم پای نگات گیره با رفـتنت این بیــد بی مجنــون،تــوُ باد ایــن پاییــز می لرزه از حرف های تو ملالی نیست،من عاشق تکرار لبهاتم پشت سرت حَرفه دلم هر روز،از حرف های چیز می لرزه از کوچه ما رد نشو لطفن،چشما همه لبریز ِ از تهمت وقتی که رد میشی تن کوچه،از هر نگاه هیز می لرزه تکرار شیرینی و فرهادم،تلخی ِ قصه از نو برگشته حتی تن مجنون با اسم،کیخسرو و پرویز می لرزه
