تو مست در آغوش من افتادی و من مست

مهتاب شبی بود که مهمان تو بودم
میسوختم و شمع شبستان تو بودم

چشمان تو مجذوب تماشای قمر بود
من واله زیبایی چشمان تو بودم

میشد به شکر خنده لبانت چو شکوفا
مبهوت دهان و لب و دندان تو بودم

گیسوی تو در دست صبا بود و من از رشک
آشفته تر از زلف بریشان تو بودم

تو مست در آغوش من افتادی و من مست
از شوق سر و سینه عریان تو بودم

زیبا و دل انگیز و مبارک شبی بود
ایمن مگر از محنت هجران تو بودم

آن دل که ربودی ز امیر از چه شکستی؟
من کز دل و جان بر سر بیمان تو بودم