ابلیس شبی رفت به بالین جوانی آراسته با شكل مهیبی سر و بر را گفتا كه: «منم مرگ و اگر خواهی زنهار باید بگزینی تو یكی زین سه خطر را یا آن پدر پیر خودت را بكشی زار یا بشكنی از مادر خود سینه و سر را یا خود ز می ناب كشی یك دو سه ساغر تا آن كه بپوشم ز هلاك تو نظر را لرزید ازین بیم جوان بر خود و جا داشت كز مرگ فتد لرزه به تن ضیغم نر را گفتا: «پدر و مادر من هر دو عزیزند هرگز نكنم ترك ادب این دو نفر را لیكن چون به می دفع شر از خویش توان كرد می نوشم و با وی بكنم چاره ی شر را» جامی دو بنوشید و چو شد خیره ز مستی هم مادر خود را زد و هم كشت پدر را ای كاش شود خشك بن تاك خداوند زین مایه ی شر حفظ كند نوع بشر را ایرج میرزا
