تمر هندی، به معنای خرمای هندی نام علمی: ''Tamarindusindica'' درختی گرمسیری از تیره (زیستشناسی) تیرهٔ پروانهداران و زیرخانواده ارغوانیان است. میوهٔ این درخت به شکل لوبیایی درشت و قهوهای و ترش مزه و سرشار از قند است. تمر هندی در میان ساکنین ماداگاسکار درختی مقدس و ''پادشاه درختان'' تلقی میشود. خاستگاه خاستگاه تمر هندی مناطق استوایی قارهٔ آفریقا است و امروزه نیز این گیاه در کشورهای سودان، کامرون، نیجریه و تانزانیا به صورت وحشی رشد میکند. تمر هندی صدها سال پیش از طریق کشتی به شبهجزیرهٔ هند نیز منتقل شد و در آنجا پرورش یافت. پس از آن، این گیاه در سراسر مناطق گرمسیری آفریقا و آسیای شرقی، از جمله تایوان و حتی برخی نواحی چین پخش شد.این گیاه برای نخستین بار در هند، توسط گیاهشناسان اروپایی با نام ''Tamarindusindica'' توصیف گشت. ریشهٔ این واژه از نام عربی این میوه گرفته شده و به معنای خرمای هندی میباشد.در قرن شانزدهم تمر هندی توسط استعمارگران اسپانیایی و پرتغالی به آمریکای لاتین نیز صادر شد و در کشورهایی چون مکزیک و گواتمالا پرورش یافت. امروزه این گیاه بخش مهمی از رژیم غذایی ساکنین این مناطق را تشکیل میدهد.