با گسترش شبکه های آنلاین بازی، بخصوص شبکه های Xbox Live و PlayStation Network، توجه بازیسازان به قسمت آنلاین بسیار بیشتر شده است. اما شبکه های آنلاین دیگر فقط برای بازی کردن نیستند و دنیای بسیار بزرگی را شامل می شوند که هر چیزی را می توان در آن ها یافت. یکی از قسمت های پر طرفداری که روی این شبکه های آنلاین عرضه می شوند، DLCها یا همان Downloadable Content هستند. DLCها قسمت های کوچکی هستند که به بازی های گوناگون، آیتم ها، بخش های داستانی و قسمت های مختلف دیگری اضافه می کنند و عموماً مدتی بعد از عرضه بازی اصلی روی شبکه های آنلاین قرار می گیرند. خیلی خوب است که سازندگان از بازی های خود به وسیله این DLCها پشتیبانی می کنند، اما موضوع اینجاست که برای در اختیار داشتن این DLCها باید پول پرداخت کرد. زمانی که قرار است برای یک قسمت چند صد مگابایتی پول پرداخت کنید، سوالات زیادی به وجود می آیند. آیا این DLCها ارزش خریدن دارند؟ آیا قسمت هایی که به بازی اضافه می کنند، جذاب هستند؟ چرا هر سازنده ای برای بازی اش یک DLC راهی بازار می کند؟ مگر این قسمت ها را نمی توان در بازی اصلی قرار داد؟ سوالاتی از این قبیل به مراتب برای خیلی از بازیکن ها به وجود آمده، اما هیچگاه جواب منطقی ای برای آن وجود نداشته است. در این مقاله سعی می کنیم که این موضوع را مورد بررسی قرار دهیم و ببینیم که آیا تمام این DLCها واقعاً با ارزش هستند و چرا سازندگان به ساخت DLC علاقه مند هستند. امروزه کمتر عنوانی را می توان پیدا کرد که برای آن DLCای عرضه نشود. حالا این DLC می تواند تنها یک سلاح باشد یا یک مرحله جدید را به بخش داستانی و یا یک نقشه تازه را به قسمت چندنفره اضافه کند. این DLCها اکثراً دارای یک قیمت استاندارد هستند که از سوی شبکه های آنلاین تعیین شده اند. حال فرض کنید که برای بازی مورد علاقه شما یک DLC عرضه شده که چند آیتم مختلف را به بازی اضافه می کند و این آیتم ها، چیزهای بسیار وسوسه کننده ای هستند که می توانند در بازی بسیار راه گشا باشند. اما چرا چنین چیزی در بازی اصلی قرار نگرفت و به صورت جداگانه برای بازی عرضه می شود؟ دلیل این موضوع بسیار روشن است. همان طور که گفته شد، شبکه های آنلاین کاربران بسیار زیادی دارند و کمپانی های مختلف می توانند به راحتی از این شبکه ها پول در بیاورند. حال چه چیزی بهتر از عرضه DLCهایی که کاربران را جذب خود کنند. به طور مثال می توان به بازی Mass Effect 2 اشاره کرد. این عنوان علاوه بر اینکه سه DLC مجزا فقط برای بخش داستانی داشت، DLCهای متعدد دیگری هم داشت که به بازی اصلی، سلاح و آیتم های مختلف اضافه می کرد. سلاح هایی که برخی از آن ها قدرت فوق العاده ای داشتند و به نوعی روند بازی را بسیار راحت می کردند. اینجاست که فروش این DLCهای بسیار ارزان، پول زیادی را برای بازیسازان به همراه می آورد، در صورتی که به راحتی می شود آن ها را در بازی اصلی قرار داد. گروهی دیگر از این DLCها قسمت های داستانی جدیدی به بازی اضافه می کنند. خیلی از بازی ها هستند که بخش داستانی آن ها کشش زیادی برای ادامه یافتن دارند و می توان به خوبی برای آن ها یک قسمت جداگانه تهیه کرد. بازی هایی مانند Alan Wake، سری Assassin’s Creed و Mass Effect نیز مثال های خوبی برای این نوع DLCها هستند. در این بازی ها، داستان عاملی است که ساخت یک DLC را تضمین می کند. به طور مثال سری بازی های Assassin’s Creed و Mass Effect به دلیل اینکه دارای شخصیت های زیادی هستند و دنیای وسیعی را برای خودشان به وجود آورده اند، دست سازندگان را برای ساخت DLCهای داستانی باز گذاشته اند. اما همیشه این DLCها تنها یک داستان فرعی بوده اند و فقط چند مأموریت و قسمت جدید را به بازی اضافه می کنند. قسمت هایی که شاید بازی کردن آن ها لذت بخش باشد، اما کسانی که آن ها را بازی نکرده اند هم چیزی از دست نمی دهند. اما شاید این روند در مورد بازی هایی مانند Alan Wake تفاوت داشته باشد. شرایط بازی و پریشانی شخصیت آن می تواند DLCهایی را خلق کند که رازهای بیشتری را در بازی به وجود بیاورند و حتی به بسیاری از سوالات نیز پاسخ دهند. این نوع DLCها را می توان جزو دسته ای قرار داد که از ارزش خوبی برخوردار هستند و جدا از قیمت 5 تا 10 دلاری ای که برای آن ها در نظر گرفته می شود، می توانند چند ساعتی را به بازی دلخواه شما اضافه کنند. اما بخش عمده ای از این DLCها مربوط به قسمت های چندنفره و بازی های آنلاین می شود. سری بازی های Halo ،Call of Duty ،Killzone و هر بازی اکشنی که دارای بخش آنلاین پر مخاطب باشد، انگیزه خوبی را برای عرضه DLCهای متعدد به وجود می آورند. خیلی ها برای اینکه ساعت های پر هیجانی را در حالت آنلاین سپری کنند، حاضر هستند که قسمت های جدید را خریداری کنند. قسمت هایی که اغلب شامل چند نقشه و چند سلاح بیشتر می شوند. برخی از این DLCها به قدری با ارزش و پر طرفدار هستند که می توانند فروش یک بازی را بیش از حد انتظار کنند. به طور مثال DLCهایی که برای سری بازی های Call of Duty عرضه می شوند، جزو پر مخاطب ترین و پر فروش ترین DLCها به حساب می آیند. حال محبوبیت چنین DLCهایی که می تواند فروش یک بازی را زیاد کند، قطعاً می تواند فروش یک کنسول را هم بالا ببرد. DLCها با هزینه هایی بسیار کم، سود بسیار خوبی را برای سازندگان به همراه می آورند. DLCها زمانی ساخته می شوند که بازی اصلی راهی بازار شده و فروش قابل ملاحظه ای هم داشته است. حال سازنده با استفاده از تکنولوژی ای که بازی به وسیله آن ساخته شده، شروع به ساخت قسمت های جدیدی می کند که برای خلق آن ها نیروی کاری کمتری نیاز است، هزینه اضافی برای به وجود آوردن تکنولوژی جدید به همراه ندارد و از همه مهمتر دامنه وسیعی از کاربران را پیش روی خود می بیند که حاضر هستند برای قسمت های بیشتر، پول پرداخت کنند. برخی از بازیسازان DLCهایی برای بازی خود عرضه می کنند که واقعاً ارزشمند هستند و برخی ها فقط برای بدست آوردن پول بیشتر قسمت هایی را به بازی اصلی اضافه می کنند که بودن یا نبودن آن ها در کنار بازی اصلی تفاوتی ندارد.
