می خواهمت می خواهمت می خواهمت می... باید نجاتم داد ،از این مرگ حتمی از دست های زندگی دور گلویم از ابرهای گریه زا زیر پتویم خوابیده ام در توده های پرفشارت مثل زنی تنهاتر از ...هرشب کنارت می ترسم از این گریه از بی آبرویی از شیر آب و هق هقم در ظرفشویی از دردهایم توی شب هایی کشنده هی زیر گریه می زدم از فرط خنده هی قورت می دادم شبم را توی سردرد وقتی هلال ماه در من قوز می کرد از انعکاس نورها تصویر می شد یک آدم تنها میان چند سایه هی پوست می انداخت در تو گریه می کرد مثل پیازی زیر چاقو لایه لایه دستان من در خانه داری لمس می کرد برجستگی های جهان را روی رنده من باختم به خاطراتی که ندارم با بادها رفت اخرین برگ برنده باید نجاتم داد از این مرگ حتمی از دردهایم توی شب هایی کشنده کوچیده ام پهلو به پهلو در تن تخت پر می کشد از خواب هایم یک پرنده...
