هر چه بدی دیدم در این دنیای فانی خودم بودم برش باعث و بانی نباید دل میبستم مفت و آسان چون عاقبت ندیدم خیری از آن نگاه پر از مهرت مرا دیوانه ام کرد دل را کشت و مرا ویرانه ام کرد ولی سودی نداشت این عشق داغون نباید می تپید قلبم واسه اون هنوز کنج اتاق تنها و سردم دگر تا زنده ام دل را به هیچ کس نمی بندم!
