آن دم كه فكرت مي كنم خاطر پريشان مي شود از هرچه با ياد تو بود ديگر پشيمان مي شود آن دم كه فكرت مي كنم زشتي چه زيبا مي شود چشمان منحوس اجل گويي فريبا مي شود آن دم كه فكرت مي كنم لبريز نفرت مي شم از صدق ماه و آينه گويي چه هيبت مي شوم آن دم كه فكرت مي كنم آزرده خاطر مي شوم گويي براي غم پناه افسوس فاطر مي شوم . . . . . . آن دم كه فكرم مي كني سيل حقايق مي شوي از سيره ي شيرين من محو دقايق مي شوي آن دم كه فكرم مي كني هر روز بهتر مي شوي از شوكت و جلال من جان سوز و مهتر مي شوي آن دم كه فكرم مي كني محبوب قلبت مي شوم سرماي تب وار تو و گرماي دستت مي شوم آن دم كه فكرم مي كني..............