در امتداد بعض و ویرانی

ای لهجه ی شیرین افغانی
موی تو مصداق پریشانی


ای گونه هایت آتش زرتشت
جادوی چشمانت خراسانی


جغرافیای کوچک دستت
پهناور از لطف فراوانی


ای در میان سینه ات اندوه
ای در هوایت ابر بارانی


می چرخی ومی چرخد این تصویر
منظومه ی سردرگریبانی


گبر تو از آتش نمی ترسد
انگیزه ی این نا مسلمانی


هرچین دامان تو چنگیزی ست
در فتح یک احساس ایرانی
​