بر شب بتاز كه نوبت فردا شدن رسيد شب سايه بود و پرتو خورشيدمان رسيد اي خفتگان كه خواب دراز كردتان پريد بيدار شويد كه صبح سحرگاهتان دميد بر جور آسمان كه نبايد درنگ كنيد تا فرصتي است محيا فكر جنگ كنيد در راه عشق شكست و اسيري فنا نبود بر درد خفتگان زمان ها دوا نبود
