آسمان دل من تنهاييست روزها سيب خدا مي چينم از بدنم ميرسم تا ته باغ بوي آبستني تك گل سرخ مردماني كه پر از زندگي اند..... ته صداي جهش ماهي ذهن بازي نور خدا در رگ برگ همگي بي رگ و احساس و سكوت نام زيباي تورا مي خوانند.