دیشبم وعده فردا دادی ومن امروزبه شیرینی آن وعده دوش وبه زهری که ازآن بعدمسافت باقیست خیره درنقطه مبهوم وسیاهی هستم وتورامیبینم ودراندیشه وحیرت مبهوت به تومی اندیشم که چرارفتی واکنون زچه رو می آیی ? چیست درفکرتوای مخمل ناز که شب خسته من رابه سحرمیدوزی شایدازکرده دیروزخودامروززپشیمان باشی یا که درفکرسیاهی دیگرپی تاراج دلم آمده ای مانده ام درغم هجرانت ودرشوق وصال زین دوآتش به کدام تن من خواهی سوخت به چه امیدبه فردانگرم وکدامین فردا که مدام ازپی هم می آیند وهمه نامه رسان خبروصل تواند ...کاش امروزبه فردانرسد
