در یکتا...

شهره ی شهرم و نامم همه کس میداند عاشقی همچو منت نیست خدا میداند
گرچه ابریست دو چشمم دل من همچو کویر
خشک و بی حاصل و گرم است خدا میداند
شمع هر محفل غیری ز چه می پرهیزی
از من عاشق بی دوست خدا میداند
در یکتایی و مکیال بدان جای تو نیست
قلب من چون صدف توست خدا میداند
نگهی از سر لطف بر من رنجیده فکن
لطف تو راحت جان است خدا میداند
من به پای خود ازین مهلکه بیرون نروم
آتشت باغ و جنان است خدا میداند
چشم من مست تماشای سرو قامت توست
قامتت سرو چمان است خدا میداند
موی تو بخت من و روی تو هم مخمل ناز
تن تو رشک همه سیم تنان است خدا میداند
خبر وصل تو گر باد به من آرد باز
م[SIZE=+0]زده اش هستی ی ساده است خدا [/SIZE]
​