میخورم بازازآن جام که دستم دادی شوکرانیست که ازدست تومن مینوشم بی درنگ وتردید میخورم شربت زهرآگین را تا رهایم کندازمنت تن تارهایم کندازبی مهریت وجهانی که درآن یکسره انباشته ازسنگدلیست تارهایت کنم ازمن که نخواهی حتی آنی ازوقت شب وروزت را به هوای من بی شمع وچراغ سپری گردانی...
