ای عسل چشمان تو.نامت عسل خلق تو شیرین.زبانت چون عسل کام من از هجر تو چون زهر گشت بهر من باشد وصالت چون عسل دوری از من لیک دل در نزد توست دلبری باشد برایت چون عسل کاش میکردی مرا تو عبد خویش تا کنم جان را فدایت چون عسل حافظ ار هندی تغزل میکند هر غزل باشد به غایت چون عسل آبروی شعرش از چشمان توست هست هر ناز نگاهت چون عسل ساده را گر در حریمت ره دهی زهر مینوشد ز جامت چون عسل
