نگویید کوپن انسانیت اعلام شد تا حریصان دسته دسته آنرا بخرند و تمام کنند. فریاد بزنید معدن محبت پیدا شد تا کاشفان وجود آنرا تقسیم کنند. می ترسم ترس از برباد رفتن انسان هایی همچون تو که باعث ایجاد کوپن ها شده اید. "قسمت است دیگر عزیزم چه می شود کرد ؟" راست می گویی هیچ، حسرت روزهای از دست رفته و بازگشت ناپذیر روزها را قسمت می شوم بین دیوارهای کاغذی و دریچه امیدی که به رویا باز می شود. هی ، کنار اعلامیه ات جایی برای من کنار بگذار هرچند به اندازه سرانگشت محبتت بار دیگر صدایت را در عمق بی صداترین فریاد ها شنیدم بگذار برگردم یادم هست که گفتی عجله نکن آنقدر مانده تا کوپنی شوی! راست می گویی تا انسانیت جاده ای در پیش است که هنوز در افق خیال من نمی گنجد. آب پاکی اشک هایت را روی قلبم ریختی صبر می کنم و قسمت می شوم بین ترانه های شاد و آوازهایی که "ای کاش " آدم را در می آورند. معامله می کنی ای تاجر خوبی ها کلیه هایم برای تو کلیه شعرهایت برای من میخندی می گویی حریص! می دانستم تاجر خوبی نمی شوم هی ، چقدر شبیه کودکیت شده ای از دیوار بیا پایین لبخند می زنی نازت چند ؟ بیا پایین. دیگر انسان قانعی شده ام درست قسمت می کنم همه احسان برای تو گریه برای من.
