نه می خندم ، نه می گریم ، زینت ِ لحظه های من خاموشی ست ! چشم به راهت بودم ، نیامدی ، حاصل ِ دل بی معنی ست . یعنی که تو سهم ِ مرا به آخر ِ طعنه سپردی آیا ؟ یا که عقیده ی مرا به طاقت ِ غُصه سپردی آیا ؟ بگو ، بگو ، تفریق ِ ما از دام ِ یک بیگانه بود یا حادثه ؟ بگو ، بگو ، تحصیل ِ عشق یک درد بود یا عاطفه ؟ واخ از لزوم ِ دنیا ، از دایم ِ مفتون اش ! میروم تا نباشم با وعده ی مغشوش اش !
