دیوار و سنگ به روی تنش کشید شهر وقتی که در میان ازدحام می دوید شهر با این همه شغال که در دامنش نشست باید که از زمین خاطره اش میچریدشهر طغیان محال بود در آتشفشانشان وقتی که خون خودش را مکید شهر زنجیر بسته اند به دستان قدرتش دستان قصه ی تلخی که می چشید شهر در انتها به خودش رحم هم نکرد روزی که استخوان خودش را جوید شهر
