کفشم را برای همین روزها جفت کرده ام گل دارترین روسری ام را دم دست گذاشته ام برای عاشق شدن برای نوازش گونه های مریمی ملیح هر ساعتی هم که کوک کرده باشی زیر این باد کمر خم می کنم اصلا" قایقم را برای همین روزها زین کرده ام به خاطر گل روی روز مبادا دروغ محض را هم از اول تا آخر چشیده ام این که آب وسط دریا طعم دیگری دارد مطمئن باش ! آشپز دریا هم دو تا نشده است نه! برایت نمی آورم لب تر کنی خاک را به توبره می کشم که برای بوسیدن رخصتی بخواهی و من فرصتی به تو ... برای عبور از این دلتنگی دلم چه آسمان و ریسمانی به هم می بافد مردمک هایم کفش هایم و قایقم حتی تکلیف روشنی را نمی دانند تصمیم کبری گرفته ام حتما" پشت همین آب وخاک چشم گرو می گذارم تا آن سوی اقیانوس برایم ریش ... برای عاشق شدن برای نوازش گونه های مریمی ملیحم ...
